Prix de Rome Reis 1885-1886

Eva en Abel (de offerande) 1884 o/d 180x 253 cm

In 1884 won Jacobus van Looy de prestigieuze Prix de Rome. Deze prijs stelde hem in staat in 1885-86 naar Italië, Spanje en Marokko te reizen.

Tijdens zijn reis schreef Van Looy veelvuldig brieven naar Amsterdam, niet alleen naar zijn leermeester August Allebé, maar ook naar de jonge generatie kunstenaars en schrijvers die hij in Amsterdam had leren kennen. Eén van zijn brieven werd buiten zijn medeweten om gepubliceerd in het letterkundig tijdschrift De Nieuwe Gids. Dit was het begin van een succesvolle loopbaan als schrijver. Zijn literaire werk bezorgde Van Looy, die zich zelf omschreef als ‘schilder van huis uit, schrijver door toevallige omstandigheden’ meer succes en bekendheid dan zijn schilderijen en tekeningen. Vooral de autobiografisch reeks Jaapje, Jaap en Jacob bezorgde hem landelijke bekendheid. In deze cyclus beschreef hij het leven in het weeshuis en zijn tijd als drukkers- en schildersleerling.

 

Het palet van Jacobus van Looy
‘Werken is zalig, als men maar een kwast in zijn hand heeft,
gaan er veel muizenissen dood
in de verf en olie’

Jacobus van Looy aan August Allebé, Madrid 19 april 1886

Prix de Rome

Een belangrijke prijs voor jonge kunstenaars in de tijd van Van Looy was de “Prix de Rome”. Deze staatsprijs  werd in Nederland ingesteld in het jaar 1870, naar Frans voorbeeld, en gold voor diverse categorieën beeldende kunsten. De winnaar kreeg een penning, geld voor een verplicht verblijf in Rome, gevolgd door een studiereis van maximaal vier jaar. Van Looy was blij met zijn prijs hoewel zijn vreugde werd getemperd door het feit dat hij de prijs moest delen met de schilder Jan Dunselman.
Het doek waarmee Van Looy de prijs won is een opmerkelijk groot doek. Evenals zijn eindexamenstuk Eva en Abel, gebaseerd op een bijbels verhaal. Op de dorre grond knielt de profeet  Elia neer, smekend om regen. Op de achtergrond komt het knechtje van Elia aangedraafd wijzend op een naderend wolkje. Het is een wonderlijk ventje gehuld in merkwaardige lappen waarvan ook de jury vond dat Van Looy “tekortgeschoten was in de draperieën van het profeetenknechtje.”
Van Looy was woedend over de gedeelde prijs, hij overwoog zelfs om te weigeren, maar de verlokkingen van een reis naar Rome waren sterker dan zijn verontwaardiging. Gelukkig maar want zijn Italiaanse reis inspireerde hem zeer en maakte de reislust in hem wakker, waaraan we onder meer de later in Marokko gemaakte tekeningen te danken hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.